تاریخچه بطری عطر

در دهه 1950، با شروع جنبش هنر، انتزاع گرایی و رئالیسم به شیوه خاص خود به جریان اصلی تبدیل شدند. هنرمندان دریافتند که مشتریان عطر با ارزش ترین افراد در جهان هستند. بنابراین طراحان شیشه عطر تحت تاثیر ورزش قرار می گیرند که این موضوع در شیشه های عطر نیز نمود پیدا می کند. تضاد رنگی عجیب و رنگ فلز سنگین باعث می شود شیشه عطر دیگر ساده و یکنواخت نباشد.

در این دوره بسیاری از شرکت ها از شیشه های عطر طراحی شده توسط هنرمندان و طراحان استفاده کردند. دیور و لانکوم معروف نیز از جمله آنها هستند. در این دوره، عجیب ترین و برجسته ترین شیشه عطر احتمالا مجموعه ای از شیشه های عطر کوچک است که توسط کلاه ساز طراحی شده است. هر بطری کلاه متفاوتی دارد.

در دهه 1960، برخی از هنرهای عامیانه بازگشتند و صنعتگران و دمنده های شیشه مستقل شروع به افزایش احیای خود کردند. این روند منجر به ظهور بطری های بسیار تزئینی شده است که الهام بخش طراحی آنها از لباس های مد روز است.

ایوان نیز در این فرآیند شرکت کرد و نزدیک به ده عطر مختلف را روانه بازار کرد که هر کدام شکل و رنگ بطری منحصر به فرد خود را دارند.

از دهه 1970، ایده ها و شخصیت زنان تغییر زیادی کرده است و آنها ایده های بیشتری در مورد عطرسازی دارند. مشک نیز در این دوران محبوب شد. با تغییر شخصیت بطری عطر، بدنه و درب بطری هر دو با طلا تزئین شده و چوب پنبه با درپوش پیچی جایگزین می شود که باعث سهولت پاشیدن عطر روی بدن می شود.

در دهه 1980، یک مفهوم انقلابی جدید مطرح شد و عطر به عنوان محصولات شانه شده طبقه بندی شد. با معرفی اتمیزاسیون داخلی (سبک عطر امروزی)، عطر برای اولین بار مانند رژ لب قابل حمل تر شد.
طراحی بدنه بطری نیز با استفاده از بطری های شیشه ای شکل هندسی شفاف یا مشکی با درپوش های فلزی طلایی صاف تر شده است.

در دهه 1990، افزایش برون سپاری کسب و کار منجر به کاهش قیمت بطری عطر و متعاقب آن کاهش قیمت عطر شد. با پیشرفت زمان، بطری های عطر به اقلام یکبار مصرف تبدیل شده اند.

در حال حاضر، نیروی کار و مواد از بین بردن عطر به سختی قبل نیست. پوشش رنگی و پلاستیک سبک همه موجود است. تولیدکنندگان بطری های عطر به دلایل حداکثری شروع به طراحی هر یک از این مواد می کنند.